De aanleiding om aan een hulphond te gaan denken was voor mij het feit dat ik, vanwege een gewrichtsziekte, mijn eigen voor- en tuindeur niet meer open kon krijgen. De deuren hebben beiden een dranger en door de zwaarte hiervan gingen bij mij ribben, polsen en vingers uit de kom. Aangezien dit erg pijnlijk is, werd aanvankelijk besloten om elektronische deuropeners bij de WVG aan te vragen. Voordat die beslissing bij de gemeente genomen werd, kwam ik op het spoor van het fenomeen 'hulphond'.
Met touwen aan de deurknoppen, zou de hond ook de deur voor me open kunnen doen. En daarnaast zou de hond nog veel meer voor me kunnen betekenen.
Inmiddels heb ik 3 jaar een hulphond in huis en kan beslist niet meer zonder. Wat hebben ze al veel voor me betekend! Niet alleen de deuren zwiepen met gemak open, de deuren zonder dranger worden met hetzelfde gemak voor me dicht gedaan. Binnenshuis kan ik de hond vrijwel alles voor me laten pakken. Niet alleen 'aantrekkelijke' dingen als een lekkere leren portemonnee of een sok maar ook het minder gemakkelijke bestek, afstandsbediening, telefoon, papier, munten, sleutels enz. krijg ik op schoot aangereikt. Ook buiten wordt alles wat ik aanwijs moeiteloos van de straat opgeraapt. Erg prettig als ik vanuit de rolstoel iets laat vallen wat niet gemakkelijk op te rapen is. Door het aanleren van het bedienen van lichtknoppen, vertaalt de hond dit naar het drukken op de knoppen van de lift of elektronische bediening van deuren. In de supermarkt pakt de hond spullen uit de schappen die laag liggen of soms wat aan de zware kant zijn. Nu hoef ik alleen de dingen die boven mijn reikwijdte liggen nog maar aan een ander persoon of een medewerker te vragen.
|
Vondel helpt met de was op hangen door alles aan te geven, zo hoef ik niet te bukken en te reiken en te bukken en te reiken. Ideaal! Toen ik een sleutelbeen operatie moest ondergaan, kon ik nota bene wijkverpleging besparen omdat mijn hond me volledig kon uitkleden. De volgende ochtend gaf ze de kleding weer aan, die ik, met een beetje hulp van haar, weer aan kon trekken. Tenslotte, niet het minst belangrijke element, je hebt prima gezelschap aan zo'n sociale hond. Zeker omdat je zoveel met ze optrekt, raak je erg aan ze gehecht.
Methode
De methode die de school van Gaus gebruikt, de clicker training, is een hele handzame methode. Als je je die manier van trainen eigen maakt, kan je zelf thuis verder met nieuwe dingen aanleren, of bestaande vaardigheden verbeteren. Je hoeft niet telkens terug naar de trainer of de school om iets door hen te laten aanleren. En lukt het onverhoopt niet, dan is er alle bereidheid om je op het goede spoor te zetten. Maar je hebt zelf de mogelijkheid in handen om met de hond aan de slag te kunnen.
Al met al een verrijking in mijn leven, voornamelijk door de mogelijkheid onafhankelijk te blijven! |
